   |
||||
                     
|
|
|||
|
|
||||
|
MODELE: |
Kiedy w maju 1919 r. model A, pierwszy Citroen w historii, opuszczał linię montażu na Quai de Javel, Andre Citroen miał czterdzieści jeden lat i już znaczne doświadczenie, zarówno w przemyśle, jak i w pełnieniu funkcji kierowniczych. W krótkim czasie po opuszczeniu Ecole Polytechnique utworzył z kilkoma wspólnikami przedsiębiorstwo produkcji mechanicznych przekładni z uzębieniem ostro zakończonym (daszkowym), bardziej cichym i wytrzymałym niż tradycyjne o prostym uzębieniu. Żeby upamiętnić to pierwsze szczęśliwe doświadczenie przemysłowe. Citroen wybrał jako znak swoich samochodów odwróconą literę V, która graficznie przypominała właśnie przekładnię o ostro zakończonym uzębieniu. Citroen osiągnął sukces jako przedsiębiorca dzięki niezwykłej intuicji, która skłoniła go w przededniu wojny do nabycia terenów na Quai de Javel, na południowym zachodzie Paryża, żeby tworzyć fabrykę amunicji dla francuskiej armii. Po ukończeniu budowy zakładu dzienna produkcja wynosiła około 55 000 granatów i pocisków. Citroen był pewien, że czasy powojenne przyniosą również szerokie rozpowszechnienie samochodu i już w 1917 r. została wykonana dziesiątka prototypów, które odbywały służbowe przejazdy między Roanne i Javel. Tymczasem w suterenach zakładu Andre Citroen, w wielkiej tajemnicy, demontował i studiował konstrukcję niektórych słynnych pojazdów amerykańskich (Buick, Nash, Studebaker), żeby pogłębić wiedzę o wielkoseryjnej produkcji samochodowej. Tak powstał typ A, lekki i łatwy w manewrowaniu, z kołami tarczowymi, miękkim i komfortowym zawieszeniem (będzie to w przyszłości cecha wszystkich Citroenów), kierownicą po lewej stronie, drążkiem zmiany biegów umieszczonym centralnie i połączonym z obudową przekładni w jednym bloku z silnikiem oraz sprzęgłem ze sprężyną stożkową. Całość tworzyła wizerunek pojazdu prostego w kierowaniu, który odniósł wielki sukces wśród klientów. Pierwszy Citroen A został oddany 4 czerwca 1919 r. niejakiemu stemolle, który zapłacił za nią franków. Ten model wyprodukowano w liczbie aż 18 291 sztuk, później doszło do 1938 egzemplarzy „conduitc interieure" i mewie sportowych torpedo, zdolnych osiągnąć rędkość 90 km/h przy zużyciu l dm' benzyny na 100 km. W czerwcu 1921 r., w któryn produkcja osiągnęła 10 000 samochodów. Model B 2 dołączył do poprzednich. Wzrost produkcji skłonił Citroena do szukania nowego potencjalnego przejęcia Clement-Bayard, z czego w 1923 r. zostało wyprodukowanych 300 egzemplarzy eleganckiego samochodu sportowego B 2. Na wiosnę 1922 r. została uruchomiona produkcja małego 2-miejscowego pojazdu z silnikiem o pojemności 856 cm3, lakierowanego na ogół na kolor jaśniejszy.W 1924 r. produkcja Citroena przekroczyła 250 egzemplarzy dziennie. Zakładano filie w Belgii, Wielkiej Brytanii, Włoszech, Holandii, Szwajcarii i Danii. W Niemczech Opel rozpoczął w 1924 r. pod nazwą Laubfrosct produkcję na licencji 5 CV. Citroen, jako pierwszy w Europie stosował w 1925 r. nadwozie całkowicie ze stali (produkcji amerykańskiej Budd). W ten sposób powstał B 14, wyposażony we wspaniałą tablicę rozdzielczą i regulowane siedzenia. W 1929 r. produkcja doszła do 100 000, a w 1930 r. został otwarty angielski skład w Slough, który funkcjonował do 1965 r. Z którego wywodziły się C4 i C6. W 1932 r. ofertę rozszerzył mały 8 CV Rosalie. Pierwsza rewolucja była u drzwi i skonkretyzowała się premierą modelu 7 CV, sławnego Traction AVE, który był produkowany przez 23 lata (do 1957 r.). Traction, poza utorowaniem drogi i napędu na przednie koła, zmienił fizjonomię firmy, kierując ją w stronę nowatorskich technik. Pierwszy prototyp modelu 2 CV, powstały w wyniku badań nad samochodem popularnym, pojawił się w 1939 r. (ale pierwsze studia przeprowadzono już w 1936 r.), mimo że na rynek został wprowadzony w 1948 r. W 1955 r. nadeszła kolej na model DS z zawieszeniem hydropneumatycznym i o aerodynamicznej linii, a w 1961 r. na mały i charakterystyczny Ami 6. W 1970 r. Citroen wylansował model GS z chłodzonym powietrzem silnikiem boxer o pojemności l dm3 i z hydropneumatycznym zawieszeniem. Tego samego roku zostało przedstawione coupe SM, powstałe w wyniku współpracy z Maserati. Był to najszybszy i najbardziej kosztowny Citroen wszech czasów, do którego produkcji zostały wykorzystane urządzenia Ligiera, przedsiębiorstwa przejętego w 1974 r. Jednak od kilku lat Citroen znajdował się w trudnej sytuacji finansowej. Pod koniec lat sześćdziesiątych pojawiła się konieczność połączenia spółki z inną firmą konstrukcyjną: w 1974 został przygotowany projekt fuzji z FIAT-em, który nie doszedł do skutku z powodu sprzeciwu francuskiej firmy. Zostało więc wybrane rozwiązanie francuskie polegające na połączeniu w 1974 r. z Peugeotem w ciągu zaledwie trzech lat zdołał uporządkować Citroena. Uzupełniające się pod względem gamy Peugeoty stworzyły grupę PSA, która, przy zdolności produkcyjnej wynoszącej ponad 1,3 miliona pojazdów, kontynuowała swoją ekspansję przejmując w 1978 r. europejskie przedsiębiorstwa Chryslera. W następstwie tej operacji w tym samym roku grupa osiągnęła pozycję pierwszego francuskiego producenta, jednak nie zdołała utrzymać pierwszeństwa. Restrukturyzacja lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych została przeprowadzona z dużą ostoją. Citroen zdołał zachować niezależność techniczną, która pozwoliła mu pozostać wiernym podstawowym liniom swojego wizerunku, dzięki produktom takim, jak limuzyny CX i XM, średniej klasy BX i Xantia. Tylko w klasie popularnej i średniej niższej połączenie z Peugeotem stało się bardziej wyraziste, ze względu na takie produkty, jak model LN, Visa, AX, Saxó) i ZX. Zdolności produkcyjne Citroena przekroczyły 600 000 sztuk w 1978 r., po czym następował progresywny spadek do 1984 r. (473 000 pojazdów), a następnie wzrost aż do przekroczenia 500 000 egzemplarzy w 1986 r., żeby ustalić się na poziomie ponad 600 000 w latach dziewięćdziesiątych, przy szczytowym wyniku 698 000 sztuk w 1994 r. i 637 000 w 1995 r., liczbie stanowiącej 38% całej produkcji grupy PSA. |
|||
