   |
||||
                     
|
|
|||
|
|
||||
| MODELE: |
Początki Nissan Motor Co. sięgają 1911 r., gdy Sotaro Hashimoto założył w Tokio Kwaishinsha Co., spółkę, która w 1914 r. wyprodukowała swój pierwszy samochód, nazwany Dat, i choć w ograniczonej ilości - wprowadzony do sprzedaży. W 1919 r. inne przedsiębiorstwo, Jitsuyo Jidosha Co. z Osaki, uruchomiło produkcję małego tradycyjnego pojazdu z silnikiem 1,2 dm', Lili. Obie spółki połączyły się w 1925 r. tworząc Dat Jidosha Seizo Co. z siedzibą w Osace, które kontynuowało produkcję Lili i Dat 41 z silnikiem 4-cylindrowym, chłodzonym powietrzem. Nazwa spółki została prawie od razu zmieniona na Dat Motor Car Co., żeby w 1926 r. przekształcić ją w Dat Automobile Manufacturing Co. Nowy pojazd. Dat 91, ujrzał światło dzienne w 1930 r., zanim rok później spółka została wchłonięta przez Tobata Imono Co., i nowy mały samochód przyjął znak firmowy Datson. Ten termin, który po angielsku znaczył „syn Data", po japońskiu brzmiał jak wyraz „ruina", więc został zmieniony na Datsun, od słońca, symbolu japońskiego cesarstwa. Pierwszym wyprodukowanym Datsunem był Typ l0 z 1932 r., podczas gdy w następnym roku Tobata Imono połączyło się z Nihon Sangyo, żeby utworzyć Jodosha Seizo Co., które w 1934 r., jako że Nihon Sangyo pozostał jedynym właścicielem, przyjęto ostateczną nazwę, Nissan Motor Co. W 1935 r. w nowym zakładzie w Yokohamie została uruchomiona produkcja i nadal następowały po sobie małe samochody, zainspirowane Austinem Sevenem. W 1936 r. została zawarta umowa z amerykańską firmą Graham-Paige na produkowanie na licencji Crusadera z 6-cylindrowym silnikiem 2,8 dm', na którym oparto nowego Nissana Typ 70, produkowanego od 1937 r. w wersjach limuzyna i phaeton. Zasadniczym zwrotem w życiu firmy stało się zawarcie w 1952 r. umowy na licencyjną produkcję samochodów Austin. Tego samego roku narodził się pierwszy angielsko-japoński samochód, A40, po którym w 1955 r. wyszedł A50. Rok 1953 zaznaczył się długą serią strajków, związanych z restrukturyzacją całego japońskiego sektora samochodowego i zakończonych założeniem zakładowego związku zawodowego, dzięki czemu rozpoczął się długi okres owocnej współpracy. Wpływ techniki angielskiej stawał się coraz bardziej widoczny, na przykład w 4-cylindrowym dolnozaworowym silniku o pojemności 850 cm", wprowadzonym od 1955 r. w nowych Datsunach 110 i 210. W 1959 r. powstał model 310, pierwsza generacja Bluebirda, podczas gdy tego samego roku rozpoczął się montaż jednostek CKD na Tajwanie. Lata sześćdziesiąte rozpoczęły się pod znakiem procesu umiędzynarodowienia poprzez utworzenie spółek handlowych w Stanach Zjednoczonych, w Meksyku (gdzie w 1966 r. uruchomiono pierwszy zagraniczny zakład Nissana), Australii i Peru. Została odnowiona gama pojazdów: od 1960 r. ponownie użyto marki Nissan do oznaczenia bardziej prestiżowych pojazdów, jak nowy Cedric, a następnie w 1965 r. President - pierwsze luksusowe auto produkowane w Japonii. W 1966 r. został wchłonięty Prince Motor Co., którego modele Gloria Skyline nadal produkowano. Pod koniec dziesięciolecia produkcja osiągnęła 741 000 sztuk, z których 26,5% przeznaczono na eksport. Potencjał techniczny Datsun/Nissan wzrósł w tym czasie do poziomu konkurencyjnego na płaszczyźnie międzynarodowej. Przykładem tego są Bluebird z 1967 r. z nadwoziem samonośnym i skrzynki biegów całkowicie synchronizowaną, 240 z 1969 r., bardzo udane sportowe coupe, i Pulsar z 1970 r. – pierwszy tej firmy pojazd o napędzie przednim. Również systemy produkcji rozwijały się w szybkim tempie i w 1969 r. działał już w zakładzie w Oppomo wieloramienny robot. Poziom produkcji stale wzrastał: z liczby 91 000 egzemplarzy w 1961 r. do 950 000 w 1970 r. Również na polu sportowym nie zabrakło znaczących osiągnięć, wśród których są sukcesy prototypu R-382 6,0 dm' w Grand Prix Japonii w 1969 r. lub zwycięstwo w 1971 r. Datsuna 1600 w East African Safari, wyniku owtórzonego w 1972 r, przez 240 Z, który w 1971 i 1972 r. został sklasyfikowany odpowiednio na piątym i trzecim miejscu w Rajdzie Monte Carlo. W latach siedemdziesiątych oferta opierała się na modelach Pulsar, Laurel, Skyline, Cedric i Gloria oraz President. Produkcja rosła, aż osiągnęła w 1978 r. poziom l 751 000 pojazdów, z czego 835 000 było przeznaczonych na eksport, w 40% do Stanów Zjednoczonych. Lata osiemdziesiąte rozpoczęty się zawarciem waznvch umów międzynarodowych. W 1980 r. Nissan nabył od Massey Ferguson 35% hiszpańskiej Motor Iberica, zwiększając swój udział do 84,4%. W styczniu 1983 r. z linii montażu w Barcelonie zjechał pierwszy samochód terenowy, Patrol, a w czerwcu tegoż roku we Włoszech rozpoczęła się w joint venture z włoską firmą produkcja Arny - pojazdu z nadwoziem Pulsara i silnikami Alfy Romeo. Model tej samej serii, Pulsar, został dostarczony w 1984 r. australijskiej firmie Holden, żeby go sprzedawała jako Astrę. W Stanach Zjednoczonych w Smyrnie (Tennessee) Nissan uruchomił w 1983 r. własnego implanta do produkcji najpierw pojazdów przemysłowych i wreszcie w 1985 r. Sentry - samochodu pochodzącego od modelu Surmy. Zdolności produkyjne tego zakładu, jednego z najbardziej nowoczesnych zautomatyzowanych na świecie, przekroczyły 170 000 sztuk w 1992 r., a w 1995 r. doszły do 333 000 egzemplarzy. Również w Meksyku działalność produkcyjna Nismex trzymała w 1983 r. nowy impuls: uruchomiono zakład Aguascalientes, który dołączył do już istniejących obiektów w Cuervanaca i Lermie. Została zawarta umowa z Volkswagenem, dotycząca produkcji w zakładzie Nissana w Zama modelu Santany przeznaczonego na rynek jaoński. Najbardziej znaczące przedsięwzięcie europejskie nabrało kształtu w 1986 r. dzięki uruchomieniu w Sunderland, w Wielkiej Brytanii zakładu do produkcji Bluebirda i Primery; od 1942 r. w szkockiej fabryce była również produkowana Micra. Z liczby 124 000 egzemplarzy, wyprodukowanych w 1991 r., produkcja zakładu wzrosła w 1993 r. do 246 000 pojazdów. Produkcja zagraniczna, która w roku 1975 stanowiła 9% globalnej, osiągnęła 18,8% w 1985 r. i 40% w 1995 r. Oprócz nowych obiektów produkcyjnych Nissan założył w Stanach Zjednoczonych w Europie strategiczne ośrodki badań i rozwoju, w celu wyodrębnienia produktów, przeznaczonych do rozpowszechnienia na odpowiednich obszarach. Po wylansowaniu Be-1, nowoczesnego popularnego samochodu w stylu retro, w 1987 r. Nissan uruchomił produkcję szczególnych pojazdów żeby sprostać wymaganiom poszczególnych rynków, samochody Nissana (w 1983 r. zaprzestano używania marki Datsun) stanowiły bardzo zróżnicowaną ofertę, u której podstaw znajdowały się Micra/March, a która następnie objęła serie Almera/Sunny/Pulsar/Sentra, Primera/Bluebird, Skyline, Laurel, Maxima/Cefiro, Cedric/Gloria/Leopard/Cima i President, dwa modele sportowe: SX/Silvia i ZX/Fairlady, a wśród pojazdów jednobryłowych trzy modele: od małej Sereny po Prairie/Joy i Quest. Ten ostatni model został wyprodukowany w USA przez Forda. Oferta sport-utility i samochodów terenowych obejmowała modele Rasheen, Terrano II, Terrano/Pathfinder i Patrol CR/Safari. W 1989 r. Nissan wprowadził na amerykański rynek markę Infiniti, oznaczającą najbardziej prestiżowe modele. Pierwszy był Q45, do którego w 1992 r. dołączył J30. Obok tych modeli, oferowanych na rynku japońskim odpowiednio jako Nissan President i Cima, seria Infiniti objęła modele C20, luksusową wersję pierwszej generacji Primery, 130, pochodzącą od Nissana Maximy, oraz QX4, następcę Terrano. |
|||
