::ALFA ROMEO::
::ASTON MARTIN::::AUDI::::BMW::::CITROEN::::FERRARI::::FIAT::::FORD::::HONDA::::HYUNDAI::::JAGUAR::::LAMBORGHINI::::MERCEDES::::NISSAN::::PEUGEOT::::PORSCHE::::RENAULT::::SEAT::::SKODA::::TOYOTA::::VW::::VOLVO::

 

 

 

MODELE:

Daimler

Type 19

Type 20

Double Phaeton

Type 69

Automitrailleuse

174

201

301

401

402

302

203

403

404

204

504

304

104

604

305

505

205

309

405

605

106

306

806

406 #1/#2/#3

Grupa PSA była w 1995 r. największym francuskim producentem samochodów, dzięki liczbie 1,2 miliona pojazdów wyprodukowanych pod marką Peugeot (834 000 sztuk) i Citroen (429 000 sztuk). Citroen został przejęty w 1974 r., w okresie kryzysu sektora samochodowego, spowodowanego trudnościami paliwowymi. Wywołały one proces koncentracji, którego bohaterem stał się we Francji Peugeot, przede wszystkim na skutek prowadzonej wcześniej dalekowzrocznej polityki finansowej. Poza Citroenem w 1978 r. zostały przejęte wszystkie aktywa europejskie Chryslera, które wzbogaciły francuską firmę również o historyczny dorobek angielskiej grupy Rootes i takie marki, jak Simca i Matra. W następstwie przejęcia, do oznaczania pojazdów angielskich i francuskich, dawnych Chryslerów, została wybrana angielska marka Talbot, nie używana od 1954 r., ponieważ na skutek niemożliwych do przezwyciężenia problemów związanych ze zbyt różnorodną ofertą i przestarzałymi urządzeniami produkcyjnymi została rozwiązana po kilku latach działalności. Historia marki Peugeot nawiązuje do początków istnienia samochodu, gdy Armand Peugeot, potomek założycieli kwitnącego przedsiębiorstwa metalurgicznego, po rozpoczęciu w 1881 r. produkcji rowerów, zaczął rozpatrywać możliwości uruchomienia we współpracy z Serpolletem i Bollee produkcji samochodów. Wybór padł wreszcie na zakup praw do czterokołowego pojazdu niemieckiego Gottlieba Daimlera. Po zrealizowaniu w 1890 r. prototypu, przy którego konstrukcji oparł się na Panhardzie-Levassorze, rok później zaprezentował jego ostateczną wersję, napędzaną przez dwucylindrowy silnik widlasty Daimlera. Produkcja ruszyła w 1894 r., a Peugeot promował swoje produkty uczestnicząc w głównych zawodach tamtego czasu, jak rajdy Paryż-Rouen i Paryż-Bordeaux. Produkcja zwiększyła się z 5 pojazdów w 1891 r. do 300 w 1899 r., gdy wykorzystano pierwszy oryginalny silnik, dwucylindrowy, podpodlogowy, o pojemności 1,6 dm z automatycznymi zaworami dolotowymi. W wyniku sporów z krewnymi, również członkami spółki, Armand odszedł z firmy, żeby założyć w Audincourt Societe des Automobiles Peugeot. W 1912 r. został otwarty zakład w Lille, a gamę poszerzono o różne modele. Znaczny sukces osiągnęła seria małych Bebe, wprowadzona w 1900 r. modelem Typ 37, którego rozwinięciem stał się w 1905 r. Typ 69. W tym czasie kuzyni Armanda postanowili ze swej strony uruchomić w starym zakładzie w Beaulieu, produkcję samochodów pod marką Lion-Peugeot i w krótkim czasie zaprezentowali interesujące pojazdy z 2- i 4-cylindrowymi silnikami widlastymi. Rywalizacja między dwoma niemal identycznie nazywającymi się firmami zakończyła się w 1910 r. połączeniem obu przedsiębiorstw. Tego samego roku otworzono nowy obiekt w Sochaux. Ewoluowane z Lion-Peugeot, w 1913 r. wyszło owe Bebe, skonstruowane na podstawie projektu i licencji Ettora Bugatticgo, które mogło rozwijać prędkość 55 km/h, możliwą w tamtym czasie jedynie dla pojazdów znacznie wyższej kategorii. Ten sukces przejawił się liczbą 3095 egzemplarzy wyprodukowanych do 1916 r. Po wojnie Peugeot wznowił działalność, oferując znacznie węższą gamę pojazdów. W 1921 r. zaprezentował  model Quadrilette, produkowany do 1931 r. w różnych seriach w liczbie ponad 94 000 sztuk. Wysoką klasę samochodów reprezentował Typ 153 z silnikiem o pojemności 2,6 dm , którego produkcję rozpoczęto jeszcze przed wojną, podczas gdy Typ 163 z silnikiem o pojemności 1,4 dm3 osiągnął między 1919 a 1924 r. znaczny sukces, odzwierciedlany liczbą ponad 13 000 wyprodukowanych pojazdów. W 1921 r. powstała seria pojazdów mających most napędowy z pochwami: Type 156, a następnie Typ 174. Model 174 S z silnikiem o mocy 85 KM wygrał w 1925 r. Targa Florio i odniósł inne liczne sukcesy sportowe. W czasie kryzysu pojazdów  sportowych Peugot jeszcze raz postawił na małe auta, prezentując na paryskim Salonie w 1928 r. model 201, który zainaugurował nowoczesną epokę firmy. Ten pojazd był  produkowany od 1929 do 1937 r. w kolejnych, licznych wersjach. Szczególny był model 201 X, wyposażony w silnik Bugatti Typ 48, 4-cylindrowy, doładowywany, z zaworami umieszczonymi w głowicy, który praktycznie stanowił 8-cylindrową jednostkę napadową Bugatti 35 podzieloną na pół. W 1932 r. wyszedł model 301, pochodzący od 201. Łączna produkcja tej serii pojazdów wyniosła ponad 226 000 egzemplarzy. Na najwyższym miejscu w gamie znajdował się model 601 z 1934 r., który pozostał na rynku przez zaledwie dwa lata. Kompletna odnowa generacji pojazdów Peugeot rozpoczęła się w 1935 r. modelem 402. Szczególnie nowoczesne było aerodynamiczne nadwozie z reflektorami przesłoniętymi kratą chłodnicy, podczas gdy rozwiązania konstrukcyjne opierały się na klasycznym tylnym układzie napędowym ze stalowym podwoziem o konstrukcji skrzynkowej i niezależnym zawieszeniem przednim. Z bardzo podobnym nadwoziem zostały wyprodukowane małe 302 (1,7 dm3) i 202 (1,1 dm3). Ten ostatni był nadal produkowany po wojnie, dochodząc w 1949 r. do liczby 104 000 sztuk. W 1948 r. wyszedł nowy produkt, model 203, pierwszy pojazd firmy z nadwoziem samonośnym (z silnikiem zamontowanym na odejmowanej ramie pomocniczej) z wyrafinowanym silnikiem krótkoskokowym o pojemności 1,3 dm', rozwijającym moc 42 KM, i z 4-biegową skrzynka przekładniową. Wizerunek niezawodności i komfortu, związany ze znakiem Peugeota, znalazł w ten sposób kolejne potwierdzenie, o czym świadczy 685 000 egzemplarzy wyprodukowanych do 1960 r. Był to jednak mniejszy sukces w stosunku do liczby l 200 000 sztuk modelu 403, który wyszedł w 1955 r. i do 1966 r. był jednym z najbardziej rozpowszechnionych modeli firmy, poza tym że jako pierwszy od  1958 r. miał silnik Diesla. Nie okazał się gorszy jego następca, model 404 z 1960 r., z  przednim zawieszeniem typu McPhersun, ponad dwoma milionami wyprodukowanych egzemplarzy i nadwoziem, zaprojektowanym przez Pininfarinę, co stało się początkiem nieprzerwanej współpracy z tym stylistą. W 1968 r. wyszedł model 504, produkowany również w wersjach coupe i kabriolet, także firmowany przez Pininfarinę. Jako pierwsze zastosowały one nowy silnik V6 PRV o pojemności 2,6 dm', skonstruowany we współpracy z Renaultem i Volvo, a montowany również na nowym „okręcie flagowym" - modelu 604, zaprezentowanym w 1975 r. Tymczasem gama została poszerzona o samochody niższej klasy, jak model 204, pierwszy Peugeot o napędzie przednim i niezależnym zawieszeniu 4 kół. Oferowany również z silnikiem Diesla o pojemności skokowej, jak na tamte czasy niezwykle zredukowanej (1357 cm''), ten pojazd został zastąpiony w 1969 r. przez model 304 o niemal identycznym nadwoziu, ale z silnikami o większej pojemności. W 1972 r. został zaprezentowany model 104, którym Peugeot wkroczył do sektora małych dwubryłowych  samochodów popularnych w odmianach 4- albo 2-drzwiowych i o skróconym rozstawie osi.  Ten ostatni był produkowany także jako Citroen LN i Talbot Samba. W 1983 r. został zastąpiony przez 205 - model wyprodukowany w największej w historii Peugeota liczbie egzemplarzy, ponad 5,5 miliona sztuk do 1995 r. Do niego dołączył mniejszy, 2-drzwiowy  106 z 1991 r., odpowiednik następnego Citroena Saxo. Po modelu 304 w 1977 r. wyszedł 305, w 1977 r. - 405, a w 1995 r. - 406. Peugeot 306 z 1993 r. miał wypełnić lukę między 205 a modelami 405/406 i zająć miejsce niezbyt udanego 309. Produkcję tego ostatniego uruchomiono w 1995 r. w Indiach, w ramach joint venture między Peugeotem a miejscowym PAL-em. Peugeot nigdy nie zaprzestał udziału, choć nie zawsze był on intensywny, w  wyścigach samochodowych. Szczególnie ważne było zwycięstwo w Le Mans w 1993 r.  dzięki Sport-Prototypowi 905. W 1995 r. francuska marka wkroczyła do Formuły l, dostarczając silniki teamowi Jordan.