   |
||||
                     
|
|
|||
|
|
||||
|
MODELE: |
Początków przedsiębiorstwa Skoda należy szukać w austrowęgierskim kolosie Skodovy Zavody, producencie wyposażenia i silników okrętowych z siedzibą w Pilznie, który po pierwszej wojnie światowej znalazł się na terytorium Czechosłowacji. Spółka podjęła pierwszą próbę wejścia do sektora samochodowego konstruując w 1923 r. kilka pojazdów na licencji Hispano-Suiza. W tym czasie czeska firma Laurin & Klement, założona w 1894 r. w Pradze i produkująca rowery, znalazła się w trudnej sytuacji finansowej, którą pogorszył ogromny pożar, powodujący poważne straty w zakładzie w Mlada Boleslav. Doprowadziło to w 1925 r. do przejęcia czeskiej firmy przez Skodovy, który kontynuował produkcję pod marką Skoda. Firma zdobyła uzna pierwszym oryginalnym modelem 420 z 1933 r. Był to popularny samochód o podwoziu z centralną podłużnicą z tylnymi półosiami wahliwymi i 4-cylindrowym silnikiem o pojemności 995 cm', mający stać się bazą przyszłych małych Skód z 1934 r., Popular i Rapid. Pojemność skokową silników tych modeli zwiększono do 1,4 dm'. Od 1937 r. jednostka napędowa była stopniowo rozwijana aż do wybuchu wojny, gdy wyszła wersja modeli Popular z silnikiem 1089 cm'', z rozrządem z zaworami w głowicy. W takim kształcie silnik był produkowany do 1964 r. Gama została poszerzona w 1935 r. o Superba, z 6-cylindrowym silnikiem 2,5 dm3 pochodzącym od modelu 6R z 1928 r., podczas gdy w 1936 r. pojawiła się nowocześniejsza Skoda, Favorit. Już w latach trzydziestych Skoda wyróżniła się z powodu znaczących sukcesów sportowych, a w 1936 r. Rapid odbył podróż dokoła świata w ciągu 97 dni. Po wojnie produkcja została podjęta - produkowano model 1101, będący ewolucją przedwojennego Popu lara, zastąpiony dopiero w 1954 r. przez 440, od którego pochodziły Octavia i Felicia. W 1951 r. ofertę wzbogacił model 1200, ale dopiero w 1964 r. przedstawiono całkowicie nowy pojazd. Był to model 1000 MB (MB oznaczało Mlada Boleslav, miasto zakładów Skody, w którym właśnie tego roku zakończono budowę nowoczesnego obiektu, rozpoczętą w 1959 r.) z 4-cylindrowym silnikiem umieszczonym z tyłu, z niezależnym zawieszeniem czterech kół. Produkowany również w wersji 1100 MB, ten pojazd doszedł do liczby miliona wyprodukowanych sztuk w 1969 r., gdy zmienił nazwę na 100/110. W tej serii została nawet wykonana w 1969 r. wersja coupe, która rozwinęła się w 1972 r. w 110 Raiły, z silnikiem osiągającym moc 70 KM. Skoda przejawiała pewną inklinację sportową od czasów bezpośrednio powojennych i od 1949 r. wykorzystywała w niektórych pojazdach sportowych typowy silnik z zaworami umieszczonymi w głowicy, o pojemności 1089 cm3 również w wersji z turbosprężarką i o pojemności skokowej do 1,5 dm3. Pod koniec lat pięćdziesiątych została także wypróbowana wersja z dwoma wałkami rozrządu, podczas gdy w 1965 r. silniki Skody, pochodzące od zamontowanego w 1000 MB silnika o pojemności 993 cm3 zdobyły pewną popularność i stosowano je w jednomiejscowych autach Formuły 3. Gama Skody, odnowiona w 1976 r., nic wprowadzała zasadniczych innowacji aż do 1987 r., gdy zaprezentowano nową Skodę Favorit o napędzie przednim i z silnikiem umieszczonym poprzecznie. Ten pojazd, o nadwoziu zaprojektowanym przez Bertonego, został odnowiony i otrzymał nową nazwę Felicia w 1994 r., po wejściu spółki w skład grupy Volkswagen (1991 r.). Pierwszym modelem Skody, który stanowił wynik polityki produkcyjnej niemieckiej firmy, była Octavia, zaprezentowana w 1996 r. – przestronna limuzyna o napędzie przednim, z silnikiem umieszczonym poprzecznie, wykonana na płycie podłogowej Audi A3 i Golfa. Produkcja Skody, która w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych utrzymywała się na poziomie wokół 150 000 sztuk rocznie, wraz z nastaniem Volkswagena szybko się zwiększyła, przekraczając w 1995 r. liczbę 190 000, a w 1996 r. 240 000 egzemplarzy. |
|||
